środa, 30 stycznia 2013

Foty część dalsza

Tak, jak obiecałam, fotki część dalsza. Ogólnie, niczym nowym Was nie zaskoczymy - obklejamy wszystko, czytamy bajki, potem znowu kleje, czytanie...ostatnio Oliwka odkryła flamastry - niesamowity wynalazek, ktorym mozna pomalowac rece, posciel i babcie i jak sie okazuje, pod wplywem wody i mydla ta radosna tworczosc wcale nie znika! Ha! ;) 



 
No cóż, szafa w szpitalu wyklejona, to i ta z RMDH nie może być gorsza;) 


 
O, i taką jeszcze mam kleje;) 

 
Co by tu jeszcze...

 
Flamastej - "ablakadabra" i paluszki już są kolorowe;) 

 
Dobranocne czytanie o Puchatku:)   


Kochani, jeszcze nie wiemy, kiedy wracamy. Cały czas czekamy na potwierdzenie wynikow przez krajowego konsultanta - wtedy dopiero wyjmą Oliśce port - takie są tu procedury. Wstyd sie przyznać, ale zapomnieliśmy o tym porcie i zrobiło się w związku z tym małe zamieszanie. No nic, mam nadzieję, ze najpozniej w poniedzialek, beda wyniki. Akurat wtedy miną trzy tygodnie od pierwszej operacji, a to maks na potwierdzenie diagnozy...także trzymajcie kciuki, oby wszystko jak najszybciej...Koszalin na nas czeka;) 
Dzisiaj odebrałam wypis ze szpitala. Na nim, na pierwszej stronie, diagnoza - ganglioneuroma...dobrze, że mam to na piśmie, bo ciągle nie wierzę, a tak sobie zajrzę, od czasu do czasu;) Kolejna kontrola za pół roku. Miała być za trzy miesiące, ale lekarze stwierdzili, że Oliwia, w ostatnim czasie przyjęła za dużo promieniowania. Każdego dnia, po operacji, miała robiony rentgen. W poniedziałek poznam konkretną datę, kiedy mamy się stawić. 
Raz jeszcze dziękuję za wszystkie namiary na rehabilitantów. Na ten moment, rehabilitacja Oliwki to rzecz priorytetowa! 
Ok, Kochani, idę już spać. Waleczna wykończyła mnie dzisiaj;) Teraz, kiedy do Was piszę, siedzi obok...i zgadnijcie, co robi;) Tak, macie rację...wykleja kleje;)))) 
Dobranoc Wszystkim!

Trochę fotek naszej Walecznej:)

Witajcie,
udalo mi się pożyczyć kabelek usb od sąsiadów, są więc fotki:))))
                                     
                                               Poniżej Oliwka z babcią Jolą:


 


Szalenstwo klejowe na szpitalnej szafie;)   
 


Małe wygłupianki z babcią i obowiązkowo żółte balony!
 

Pozdrawiamy serdecznie całą Oliwkową Rodzinkę!!!! 



wtorek, 29 stycznia 2013

The Big Day :)

Witajcie,

tak jak juz pisalam, zdjec, niestety, nie dodam, poniewaz kabel usb zrobil sobie wycieczke do Polski...jeszcze na to wszystko, bateria w aparacie padla...ale nie to jest dzisiaj najwazniejsze...

Podczas porannego obchodu, lekarz powiedzial: 'Today, is the Big Day' co oznacza....ze Oliwia opuszcza dzis szpital!!!!! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Plan jest taki: do poniedzialku zostajemy w RMDH. Czekamy na potwierdzenie wynikow z Kilonii i wtedy jeszcze Oliwka bedzie musiala przejsc maly zabieg usuniecia vascu - portu...trudno powiedziec, kiedy wrocimy do domu...oby jak najszybciej!!!!

Sciskamy Was mocno i raz jeszcze dziekujemy za wszystkie naklejki, ksiazeczki, kolorowanki, zolte baloniki i za kapciuchy - skarpety z Kubusiem Puchatkiem!!!!!!! :))) :***


PS Kochani, zapomnialam dodac, ze Oliwka jest juz odlaczona od wszystkich kabelkow i probuje juz chodzic. Niestety, sama nie jest w stanie zrobic nawet jednego kroku. Profesor powiedzial, ze jest jeszcze duzy obrzek i ze powrot do sprawnosci moze potrwac nawet okolo 3 miesiecy. Po powrocie do Polski obowiazkowo rehabilitacja. Moze ktos z Was zna jakiegos dobrego rehabilitanta z Koszalina, badz okolic? Jesli tak, to prosze o namiary, bede bardzo wdzieczna!

niedziela, 27 stycznia 2013

Wiara czyni cuda...

Witajcie!

Przepraszam, ze tak dlugo nie pisalam. Ostatnie dni byly ciezkie dla Oliwki. Jej oslabiony organizm zaczal sie buntowac. Walczylysmy z biegunka i odparzeniami wokol rany na plecach. Wygladalo to grozne. Lekarze podejrzewali nawet, ze rozwija sie jakas infekcja. Dopiero konsultacja neurochirurgiczna rozwiala wszelkie watpliwosci. Okazalo sie, ze wszystko ladnie sie goi, a zaczerwienienie na plecach, to po prostu alergia na opatrunek. Oliwka ma bardzo wrazliwa skore po chemioterapii. Zmiana opatrunku pomogla, temperatura spadla i na nastepny dzien Oliwka wrocila do sil i do swojego specyficznego poczucia humoru. ;-) Dzisiaj rano chcialam sie z nia powyglupiac. Mowie do niej: 'Oliwka, gdzie sa gilganki(gilgotki)?' Oliwia na to bardzo powaznie 'Sikaja w lazience, mamo' ;-)))

Obkleilysmy cala szafe naklejkami, zolte balony sa wszedzie...Jest wesolo i kolorowo - dzieki Wam, Kochani! :)))  Pielegniarki sa zachwycone, poprosily, abysmy zostawily naklejki, poniewaz w sali jest teraz tak miloooo ;))))))  (Pozniej wrzuce zdjecia) 

Juz tak ciezko jest mi wysiedziec w szpitalu. Swiadomosc tego, ze juz za kilka dni (byc moze za 2) zostaniemy wypisane do domu, sprawia, ze trudno jest funkcjonowac w tej szpitalnej rzeczywistosci. Wiem, wiem, marudze...inni maja gorzej...przed nimi dluzsza droga...ale pojawilo sie we mnie jakies zniecierpliwienie...juz chce do domu...W koncu moge marzyc...to niesamowite uczucie...mam zwykle marzenia...chcialabym zabrac Oliwke na spacer do parku...chcialabym, by w koncu mogla pobawic sie ze swoimi kuzynkami...z Emilka, Zuzia, Marysia i Gabrysia, by w koncu mogla poznac Weronike, Piotrusia i Adasia...mysle sobie: 'czeka na nas zycie'...nasze odzyskane dni, nasza przyszlosc...Dostalismy najpiekniejszy prezent od losu...Kiedy wracam do wspomnien, do wrzesniowych dni, pamietam, ze czulam sie tak, jaby swiat zawalil mi sie w jednej sekundzie, jakby skonczylo sie moje zycie...wydano wyrok na moja coreczke...rokowania niepewne...to tak, jakby nie o moim dziecku...jak to rokowania niepewne, co to znaczy...jak oni tak moga...nikt nie jest Bogiem, nikt tego nie wie...rokowania niepewne...nawet nie mieli odwagi mi tego powiedziec...dostalam na karcie informacyjnej zapisany ten wyrok...rokowania niepewne...gdybym wtedy wiedziala, ze powinnam sie cieszyc, gdy guz sie nie zmniejsza, gdybym tylko wtedy wiedziala...czuje wstyd, za moja wscieklosc na Boga...pamietam, ze od pierwszego dnia, prosilam Go, by zmienil swoj 'wyrok', prosilam o cud uzdrowienia i nawet, gdy lekarze mowili, ze jest gorzej, nie przestawalam sie modlic, ale nie myslcie sobie, ze to dlatego, ze moja wiara byla tak silna...wiecie, ze nie byla, ze bylam wsciekla na Niego...modlilam sie, bo sie balam, balam sie, ze Go rozgniewam, ze bedzie jeszcze gorzej, niz jest i moze dlatego jest teraz, jak jest, bo sie modle...Pamietam, jak znana juz wszytskim ciocia Oliwki - Paulina, przyslala mi do szpitala, ksiazeczke o siostrze Emilii Engel...To wlasnie tam przeczytalam, ze Bog zawsze chce dla nas czegos lepszego i ze cierpienie zawsze jest po cos, nawet jezeli wydaje sie nam, ze nie ma ono sensu...Myslalam sobie, a gdzie jest to lepsze? Moje dziecko jest ciezko chore, przyjmuje hektolitry toksycznych lekow...moze nawet nie uda jej sie pokonac choroby...po co to wszystko...'Bog chce dla nas czegos lepszego'...Powiedz to rodzicom, ktorzy stracili swoje dzieci - Bog chcial dla Ciebie dobrze...tak wtedy myslalam...byla we mnie ogromna zlosc i zal...Ja nawet balam sie modlic slowami 'Ojcze nasz'...i mowic 'niech bedzie wola Twoja'...moze to smiesznie zabrzmi...balam sie, ze plan Boga jest inny, niz moj, ze pragniemy czegos zupelnie innego - On mojego dziecka w niebie, ja mojego dziecka przy mnie...i tak, jak juz pisalam, nie umialam odrzucic swojego strachu i powiedziec 'Tak, Ojcze' Nie umialam, bo po prostu sie nie zgadzalam...Czasem czytam blogi rodzicow innych chorych dzieci, podziwiam ich...maja odwage, powiedziec 'niech bedzie wola Twoja, zgadzam sie'...ja sie nie zgadzalam na smierc mojego dziecka, na jego cierpienie...W pewnien pazdziernikowy dzien, moj maz przywiozl mi od pani Anetty - od naszego dobrego duszka, medalik z wizerunkiem Matki Boskiej(dzisiaj za to dziekuje!!!)...wtedy akurat, pomyslalam sobie - kolejne 'czary - mary'...wystarczy zawiesic lancuszek na szyji...i wtedy zacznaja sie dziac cuda...'Tak, jasne, co za bzdety' - takie bylo moje spojrzenie na cala sprawe z medalikami i z obrazkami z wizerunkami swietych, ze specjalnymi nowennami o uzdrowienie itp. A przy tym wszystkim, na szpitalnej polce Oliwki stak obrazek Jana Pawla II...i mysle sobie, ze On ciagle na mnie patrzyl i myslal 'Mamo Oliwii Lisewskiej, co Ty wyprawiasz!' Musialo uplynac jeszcze sporo czasu, zanim przyszla mysl...'a co jesli to prawda...ze On chce dla nas czegos lepszego' Mialam jeszcze watpliwosci...zreszta, bylo to akurat po drugim tomografie, guz drgnal az o caly 1 mm...i wtedy dostalam wiadomosc od Pauli...pisala, zebym mimo wszystko nie tracila wiary... w naszej rodzinie, dzieki chorobie Oliwii, zaczely sie dziac cuda...Ci, ktorzy ze soba nie rozmawiali od lat, znowu moga na siebie liczyc...znowu jestesmy rodzina...jestesmy razem...wszyscy...I chyba wtedy pomyslalam 'cierpienie mojej coreczki jest po to wlasnie...' Zrozumialam, ze byloby mi tak cholernie zle, gdyby bylo po nic...siegnelam po medalik, zawiesilam na szyji...Patrzylam na spiaca Oliwke, lzy ciekly mi po policzkach...czulam, ze juz wiecej nie zniose, ze juz wiecej nie udzwigne, ze wszystko tak mnie przytloczylo, przybilo, ze nikt z moich bliskich, tego ze mnie nie zdejmie...juz nie moglam...i wtedy wlasnie, w grudniu, na kilka dni przed swietami Bozegonarodzenia...powiedzialam...'Tak' I poczulam ulge...moze to dziwnie i niezrozumiale zabrzmi...ale poczulam ulge, ze juz nie musze brac odpowiedzialnosci, za przyszlosc, za to, co nas czeka...oddalam to wszystko w rece Matki Boskiej...powiedzialam, ze zawierzam Jej zycie mojej coreczki...i mozecie mi wierzyc, badz nie...zrobilo mi sie lepiej, lzej...w koncu prawdziwie uwierzylam...nie ze strachu, tylko z potrzeby serca....mowia, ze jak trwoga, to do Boga...mysle, ze chyba nie ma w tym nic zlego, jesli  wierzysz, ze to przyniesie Ci ukojenie...a reszte juz znacie...telefon od mojego meza ' to nie neuroblastoma', historia z Tübingen...pomylka polskich lekarzy...teraz jak o tym mysle, to dosc nieprawdopodobne...w Polsce zdiagnozowano u Oliwki najciezszy nowotwor, przezywalnosc 20%...diagnoza z Tübingen o wiele lepsza - ganglioneuroblastoma - to juz brzmialo jak cud...Lekarze dali nam ogromna nadzieje...balismy sie wierzyc, balismy sie marzyc....I pozniej diagnoza...ta nieprawdopodobna diagnoza...ganglioneuroma...Moja pierwsza mysl - pomylili sie, to niemozliwe....po chwili jednak przypomnialam sobie slowa Pauli 'Pamietaj, ze dla Boga nie ma rzeczy niemozliwych, nasza dziewczynka bedzie zdrowa'...Boze, dziekuje Ci!!!!!!!!!! 


Ten wpis dedykuje Paulinie - Aniolowi Strozowi mojej wiary;-)
...a takze Wszystkim tym, ktorzy maja teraz chwile zalamania...Wszystkim, tym, ktorzy watpia...



czwartek, 24 stycznia 2013

Szalenstwo klejowo-balonowe! ;)

Nasza Najdrozsza Oliwkowa Rodzino!!!!!!

Dziekujemy z calego serca za wszystkie piekne i wzruszajace slowa, ktore naplywaja do nas zewszad...Dziekujemy za Wasza radosc i lzy szczescia! Jestesmy ciagle oszolomieni, tym, co wczoraj uslyszelismy. Dziekujemy Bogu - wyslalismy Tacie chyba z milion strzaleczek do Nieba;)))

Pytacie, co dalej...Czekamy na histopatologie guza z kregoslupa. Wiemy juz, ze zadna chemioterapia nie bedzie Oliwce potrzebna. Ordynator zazartowal wczoraj, ze chca jak najszybciej wywalic nas do domu! ;)

Pierwsza kontrola juz za trzy miesiace i tak bedzie az przez caly kolejny rok. Pozniej kontrole co szesc miesiecy, az do ukonczenia 8 roku zycia przez Oliwke...wiec troche to jednak potrwa. Bardzo nas to przeraza...jak sobie poradzimy finansowo...Rozumiemy jednak, ze to najlepsze i najbezpieczniejsze dla naszej Walecznej...tyle juz wycierpiala...przeslismy dluga droge....stoczylismy ciezka walke... mamy ogromna nadzieje, ze ten 'potwor' juz nigdy nie wroci do naszego zycia!

Oliwka nie czuje sie najlepiej. Narzeka, ze wszystko ja boli, a najbardziej kregoslup. Poplakuje sobie od czasu do czasu. Wczoraj walczylismy z wysokim cisnieniem i lekka temperatura. Ciagle czyms sie martwimy, czuwamy przy niej w nocy...Juz tak bysmy chcieli wyjsc na prosta...

U nas zmiany...Wczoraj przyjechala moja mama, aby mnie tu wspierac;) Adrian pojechal;( Moze jakos sobie poradze, aczkolwiek moja wlasna corka mowi do mnie 'mamoooo, sieroto, ty, ty, ty' No i tyle w tym temacie;)))))

Zostalysmy zasypane klejami i zoltymi balonikami!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Jestescie niemozliwi!!!!!!!!! Sprawiliscie Oliwce przeogromna radosc!!!!!!! :)))))))))) Oliska jak widzi koperty, krzyczy na cale gardlo: 'Kleje do Olisi przyszly!!!!!' ;))))))))))))))))))

Melduje, ze wszystko stopniowo jest obklejane, balony nadmuchane!!!!!! ;))))))))))

W takich warunkach Oliwka szybko powroci do zdrowia! ;) 


POZDRAWIAMY WAS SERDECZNIE OLIWKOWA RODZINKO!!!!!!!!!!!!!!!!

środa, 23 stycznia 2013

132 dni walki i diagnoza, ktorej nikt sie nie spodziewal!

Kochani, nie moglam wczesniej napisac...Ok 17.00 do naszego pokoju wchodzi ordynator informujac, ze maja juz wyniki histopatologiczne...wstrzymujemy oddech...i...nie wierzymy wlasnym uszom, pytamy dla pewnosci po kilka razy...przeciez diagnoza miala byc inna...czuje, ze nie opanuje lez...wybucham placzem, juz wszystko mi jedno...lzy plyna...

1. Pierwsza za dzien, gdy trafilismy do szpitala...wtedy jeszcze nie wiedzielismy, ze tak szybko nie wrocimy do domu...
2. Druga za 18 wrzesnia...rezonans...i juz wiemy, ze nie bedzie latwo, ale jeszcze nie zdajemy sobie sprawy, jak bedzie ciezko...
3. Trzecia lza za strach, kiedy balam sie zadzwonic do rodzicow i powiedziec, jak bardzo ich wnuczka jest chora...
4. Czwarta za slowa lekarza 'to nie wyglada na zmiane lagodna'
5. Piata za podroz karetka na onkologie...mocno tule Oliwke...nie wiem, co nas czeka...
6. Szosta lza za dzien, w ktorym trafilismy na oddzial...
7. Siodma lza za diagnoze...najciezszy nowotwor..
8. Osma lza za slowa mojego meza 'Ja sie nie zgadzam'
9. Dziewiata bedzie za pierwsza noc na oddziale onkologicznym
10. Dziesiata lza za pierwszy poranek...nie wiem, czy dam rade
20 Dwudziesta za pierwsze wklucie
30. Trzydziesta lza bedzie za pierwsza chemie.
40. Czterdziesta za wyniki biopsji - potwierdzenie neuroblastomy
50. Piecdziesiata za druga chemie...Oliwka traci swoje blond loczki...
60. Szescdziesiata lza jest za kontrolny tomograf - guz sie nie zmniejsza.
70. Siedemdziesiata za reklasyfikacje na 4 stopien - oznacza to dla nas 20% szans na dlugoletnie przezycie.
80. Osiemdziesiata za pierwsza ostra chemie
90. Dzewiecdziesiata lza za drugi kontrolny tomograf - guz zmniejsza sie o 1mm (granica bledu)
100. Setna lza za odpowiedz z Kliniki w Tübingen
       10 ta jest za strach, jakim nam towarzyszyl w czasie podpisywania rezygnacji z leczenia w Szczecinie
       20 ta bedzie za pierwsza udana operacje
       30 ta lza jest za druga operacje
       31 za pierwszy poranek bez guza
       32 za diagnoze GANGLIONEUROMA...

...i pierwsza lza, w nowym rozdziale naszego zycia, za cud uzdrowienia naszej coreczki... 

17.02.2013 Koncert.

Kochani jak juz wszystkim wiadomo w najblizszym czasie odbedzie sie dla Oliwki kilka zorganizowanych wczesniej wydarzen kulturalnych. Jednym z nich jest, o czym juz informowalismy, koncert w Koszalinskim Teatrze Variete Muza.


Na aukjach zlicytowane zostana:

1. Autograf Stana Borysa z singlem "Znieczulica"
2. Koszulka z autografem Mariusza Czerkawskiego
3. 9 zdjeć Czerkawskiego z autografami
4. Karykatura Renaty Przemyk z autografem
5. Srebrna kolekcjonerska moneta 1 dolarowa
6. Linoryt "Gdańsk" Wojciecha Koniuszka absolwenta ASP w Gdańsku w
klasie malarstwa prof. Macieja Swieszewskiego
7. 5 kolekcjpnerskich płyt Grażyny Auguścik
"Fragile"; 
Don t let me go";
"River";
 "The light";
 "Live sounds live"
z autografem
8. Sesja zdjęciowa Bartłomieja Szulczyńskiego
9. Piłka z autografami reprezentacji Polski z 2000 r
10. Piłka z autografami piłkarek ręcznych
11. Album od Stanisława Gawłowskiego
12. Zdjęcie Wojciecza Wojcika, który brał udział w konkursie "Fotoblog
Roku 2011"
13. Obraz olejny " KOt" Jowity Zychniewicz absolwentki malarstwa na ASP w Gdańsku
14. Obrazy Ryszarda Dabrowskiego absolwenta malarstwa na ASP w Toruniu.
15. Plakat z autografem od p. Andrzeja Wajdy
16. Ksiazka z dedykacja od p. Michala Rusinka
17. Kalendarz ze zdjeciami autorstwa Szymona Brodziaka z autografem fotografa (Jest ich tylko kilka w PL)  
Szymon Brodziak organizuje rowniez wystawe dla Oliwki. Szczegoly tutaj




Bilety na koncert do nabycia:







Przy ulicy Sucharskiego 2 w Koszalinie.


Allegro



Zapraszam, dziekuje i pozdrawiam.

Adrian